رضا بی تو نمی توانم

بي وفا عشق من
به خدا اشك من
مي مونه رو گونه م
تا بيايي پيش من
رفتي و بعد تو
چه زجري كشيدم
هنوز تار موت و
به دنيا نمي دم
تو رو به خاطراتمون
تو منو بي خبر نذار
تو رو به اشكمون قسم
منو چشم به در نذار
باشه ميرم از پيشت
خداحافظ عشق من
ببخش روي نامه هام
باز چكيده اشك من
دل موندني نبود
خداحافظ عشق من
حالا كه نموندي
بگو از من چي ديدي
چه ساده نشستي
چه ساده پريدي
بغضمو وقت جدايي
هي نگه داشتم به سختي
حتي واسه دلخوشيم هم
دسته گل ندادي رفتي
پس بذار روي ماهتو
دم آخر نگاه كنم
سخته با خاطراتمون
با دل خون وداع كنم
وقت رفتنت نبود
خداحافظ عشق من
دلت ميشكنه يه روز
مي دوني قدر اشك من
سخته گفتنش ولي
خداحافظ عشق من

 

نوشته شده توسط هانیه بی رضا در ساعت موضوع | لینک ثابت

 امروز دومین سال مرگ عشق منه

رضا جان دومین عید رو بی تو سر کردم

رضا خیلی خسته ام

به خدا بگو منم بیاره پیشت

بی تو  خیلی تنهام

---

کاش در کنارم بودی ، کاش می توانستم تو را در آغوشم بگیرم و نوازش کنم ...

باورم نمی شود که از من این همه دور هستی و فا صله بین من و تو بیداد می کند ...

کاش می توانستم دستانت را بگیرم و با تو به اوج خو شبختی بروم ....

کاش می توانستم بوسه ای بر گونه مهربانت بزنم .... ای کاش... ای کاش .... کاش...

دلم بد جوری هوای تو را کرده عزیزم ...

 دلم بد جور در حسرت دیدار تو هست ای بهترینم.....

باورم نمی شود ، این همه فاصله در بین من و تو غوغا می کند و دریای غم و دلتنگی در قلبهایمان

طوفان به پا می کند ، امواج تنهایی مثل خنجر در قلبهایمان مینشیند.....

و ای کاش در کنارم بودی ...

کاش بودی و دلم را از امید و آرزوهای انباشته شده خالی می کردی ....

باورم نمیشد ، سخت است باور کردنش ، با نبودنت در کنارم گویا

در این دنیا تنهای تنهایم ...

بی کس ، بی نفس ، میروم با همان پاهای خسته در جاده ای که به ان  سوی غروب خورشید ختم شده است ....

کاش که تو در کنارم بودی

.... انگاه دیگر هیچ ارزویی از خدای خویش نداشتم ...

سخت است ولی باید نشست در گوشه ای و گریست و انتظار کشید تا من به سوی تو بیایم ...

و ای کاش تو در کنارم بودی ، باورم نمی شود رفته ای و بار سفر را بسته ای 

، دلم بد جور برای تو تنگ است ... باورم نمی شود که رفته ای .....

                  

 

نوشته شده توسط هانیه بی رضا در ساعت موضوع | لینک ثابت

 

دلا بنگر به حال من، من در مانده را درياب
ببين چشمان خيسم را، ببين ديگر ندارد خواب

اين تن خسته ی من در تب مي سوزد، در تب فراق يار

در تب دوری، در تب دل خستگی، در تب نبود او

به دنبال آغوش گرمش هستم، آغوشی که در آن لحظه لحظه ی دوری و دل

 خستگيم را اشک بريزم

به دنبال دستان گرم و پر از مهرش، داستان گرم و نوازنده اش

به دنبال آن چشمان سياهش

کاش می شد دمی و درنگی ببينمش و در آغوشش گيرم

می روم و می روم و می روم و می روم و می گردم و می گردم و می گرد

م تا بتوانم روزی دورش بگردم

آخر اين دل و وجود من هم، هر چه هم که مستحکم باشد

، از دوری و نبود او هر لحظه می لرزد

چه خوب بود اگر می توانستم پرواز کنم!

---

دلم تنگ است به اندازه ی بزرگی قلبی که داری و در آن مرا جا داده ای

  دلم تنگ است برای گرفتن دستانت.. دستانی پر از عشق

 دلم تنگ است برای روزها و شب ها..

 چندی است نمی دانم شب و روز در چه لباسی می ایند و می روند

  گویند زیبایی شب با ستاره هاست ..

 چرا من هیچ ستاره ای را در آسمان تاریکم نمی یابم !

 حتی ماه دیگر با ان همه سخاوت در آسمان گرفته ام دیده نمی شود

 دلم تنگ است به اندازه ی تمام روزهایی که نبودی...

 دلم تنگ است به اندازه ی تمام روزهایی که تو را ندارم

---

لبریزم از حس حسادت ، به وسعت آسمانی که در آن آرمیده ای .

لبریزم از عقده هایی که ، در دوران باردای ابرهای بارانی سیاه می کنند چهره ی آسمان را .

من از تمام این سرزمین بی تو بی زارم .

من بی تو هیچم در پیله ی انزوای شبهایم .

من .................................. بی ...................................... تو :

همان خاموشی شبهای بی ستاره ام .

هر چه باشد امشب لبریزم از تنهایی ، از بی تو بودن هراسانم .

روی خطوط دلتنگی ام نامت را ملودی ترانه هایم ساخته ام .

واژه ها کمند برای وصف دوران با تو بودن .

هر شب خاموش را به یاد من خاموش از ماه نظر افکن .

منتظر شبهای خاموشی ات

 

 

 

نوشته شده توسط هانیه بی رضا در ساعت موضوع | لینک ثابت

 

زير آسمان دلتنگي خانه اي دارم

كه خورشيدش هميشه در حال غروب است

خانه ي من تك اتاق است وتمام لحظاتم را در آن اتاق مي گذرانم

پنجره اش به روي انتظار باز مي شود

و پرده هايش از جنس فاصله هاست

ديوار هايش به رنگ سياه است و

نواي سكوت فضاي خانه ام را پر كرده

 تنها همخانه و همسايه ام غم است

زنگ در خانه ام صداي افتادن اشك از چشم منتظر است،

هر چند كه در خانه ام هميشه قفل است

وكليد خانه هم در دست اوست

مي گذرانم روزها را با نگاه از پشت پنجره

و به  تماشاي انتظارمي نشينم

تا او مرا از اين قفس آزاد كند

كه كليد خانه ام در دستان اوست

 و او فقط مي تواند باز كند اين در بسته را

اميدوارم كه همانند رهگذري از كنار خانه ام رد نشود

نام خانه ي من تنهاييست

 

---

وقتی تو رفتی

    وقتی تو  رفتی

           من ماندم و غم

                جان و جهانم

                     پُر گشت ز ماتم

                          وقتی تو رفتی

                               روی لبانم

                                   لبخند خشکید

                                        در باغ قلبم

                                                گلهای امید

                                                          زرد گشت،  

                                                                      پوسید

                                                             وقتی و رفتی

                                                       دنیای پُر جوش

                                                 تار گشت و خاموش

                                             گشتم حیران

                                       چون شمع گریان

                                  چون شعله لرزان

                              وقتی تو رفتی

                          روح در تن  افسرد

                      جان در بدن مُرد

                 آن دل که پُر از آرزو بود

            آرام ، آرام

        در سینه      

  پژمرد

 

نوشته شده توسط هانیه بی رضا در ساعت موضوع | لینک ثابت

     

 

این تمام حرف منه رضا جان

 از لابه لای مریم های خفته با فانوسی کم سو

راهی به سویت می جویم و تو نیستی،نیستی که ببینی

 امشب آسمان چقدر زیباست، اما من این آسمان را دوست ندارم

                 

                        

 

 

 

نوشته شده توسط هانیه بی رضا در ساعت موضوع | لینک ثابت

سلام

این اولین پست منه

اسم من هانیه است من یه روزی یه رضا داشتم اما چه مسخره

 از دستش دادم

تو یه حادثه تو یه دعوا رضای من واسه همیشه رفت

و من از اون روز سکوت کردم

امروز این وب رو درست کردم به یاد رضا

به یا رضایی که ازم گرفتنش ،هر کس خواست واسم دعا کنه

 بگه بمیرم تا برم پیش رضام

رضا جان دوستت دارم

 

نوشته شده توسط هانیه بی رضا در ساعت موضوع | لینک ثابت